Τραυματισμοί Ακρωμιοκλειδικής Άρθρωσης: Αιτίες, Συμπτώματα και ο Καθοριστικός Ρόλος της Φυσικοθεραπείας

Psysiof.gr: Τραυματισμοί Ακρωμιοκλειδικής Άρθρωσης: Αιτίες, Συμπτώματα και ο Καθοριστικός Ρόλος της Φυσικοθεραπείας

Η ακρωμιοκλειδική άρθρωση (ΑΚ) είναι μία από τις πιο σημαντικές και ταυτόχρονα ευαίσθητες αρθρώσεις του ώμου. Βρίσκεται στο σημείο όπου συναντώνται η κλείδα και το ακρώμιο της ωμοπλάτης και συμμετέχει σε κάθε κίνηση του άνω άκρου. Οι τραυματισμοί της άρθρωσης αυτής αποτελούν συχνό φαινόμενο — ιδιαίτερα σε αθλητές, εργαζόμενους σε χειρωνακτικά επαγγέλματα και άτομα που έχουν υποστεί άμεση κάκωση στον ώμο.

Τι είναι ένας τραυματισμός της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης;

Οι τραυματισμοί της ΑΚ κυμαίνονται από ήπιες διατάσεις συνδέσμων έως ολοκληρωμένες ρήξεις που οδηγούν σε μερική ή πλήρη απομάκρυνση της κλείδας από το ακρώμιο (το γνωστό “σκαλοπατάκι”).

Οι τραυματισμοί ταξινομούνται σε βαθμούς:

1ος βαθμός: Ήπια διάταση συνδέσμων, χωρίς αστάθεια.

2ος βαθμός: Μερική ρήξη συνδέσμων, μέτρια αστάθεια.

3ος βαθμός: Πλήρης ρήξη των συνδέσμων — εμφανές σκαλοπατάκι.
4–6ος βαθμός: Βαρύτεροι και πιο σπάνιοι τραυματισμοί, συνήθως με χειρουργική αντιμετώπιση.

Πώς προκαλείται ο τραυματισμός;

Οι συχνότεροι μηχανισμοί κάκωσης περιλαμβάνουν:

Πτώση πάνω στον ώμο

Άμεσο χτύπημα στον ώμο (π.χ. σε αθλητικές δραστηριότητες)

Απότομη έλξη ή μετατόπιση του άνω άκρου

Υπερβολική φόρτιση στις αρθρώσεις του ώμου

Αθλητές του ποδοσφαίρου, του μπάσκετ, της ποδηλασίας και των πολεμικών τεχνών εμφανίζουν υψηλότερο κίνδυνο.

Κύρια συμπτώματα

Ένας τραυματισμός της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης μπορεί να συνοδεύεται από:

Οξύ πόνο στο επάνω μέρος του ώμου

Πόνο στην ανύψωση ή απαγωγή του χεριού

Ευαισθησία στην πίεση της άρθρωσης

Οίδημα ή μώλωπες

Αίσθηση «αστάθειας» ή μετατόπισης της κλείδας

Εμφανές εξόγκωμα (“σκαλοπατάκι”) σε σοβαρότερους βαθμούς

Ο Καθοριστικός Ρόλος της Φυσικοθεραπείας

Η φυσικοθεραπεία αποτελεί πρώτης γραμμής θεραπεία σε τραυματισμούς 1ου έως 3ου βαθμού και απαραίτητο στάδιο αποκατάστασης ακόμη και σε όσους χρειάζονται χειρουργική αντιμετώπιση.

Παρακάτω παρουσιάζονται οι βασικοί στόχοι και παρεμβάσεις:

1. Αντιμετώπιση πόνου και φλεγμονής

Στα αρχικά στάδια, ο φυσικοθεραπευτής εφαρμόζει:

Ειδικές τεχνικές για μείωση πόνου

Ήπια κινητοποίηση άρθρωσης

Κρυοθεραπεία

LASER, TECAR ή υπέρηχο (όπου ενδείκνυται)

Ο στόχος είναι η ανακούφιση και η προστασία της άρθρωσης χωρίς ακινητοποίηση μεγαλύτερη του απαραίτητου.

2. Επαναφορά εύρους κίνησης

Μετά την υποχώρηση του οξέος πόνου, ξεκινά:

Ήπια παθητική και ενεργητική κινητοποίηση

Ασκήσεις διάτασης για το θωρακικό και δελτοειδή μυ

Βελτίωση της κινητικότητας της ωμοπλάτης

Η σωστή κινητικότητα της ωμοπλάτης είναι κρίσιμη για την υγιή λειτουργία της ΑΚ.

3. Μυϊκή ενδυνάμωση

Η σταθερότητα της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης εξαρτάται από τους μύες που την υποστηρίζουν.
Ο φυσικοθεραπευτής εστιάζει στην ενδυνάμωση:

Των μυών του στροφικού πετάλου

Των σταθεροποιών της ωμοπλάτης (τραπεζοειδής, ρομβοειδείς, πρόσθιος οδοντωτός)

Δελτοειδούς και θωρακικού μυός

Η προοδευτική αντίσταση επαναφέρει την ασφάλεια και την λειτουργικότητα.

4. Επανεκπαίδευση κίνησης & πρόληψη μελλοντικών τραυματισμών

Στα τελικά στάδια, η αποκατάσταση περιλαμβάνει:

Λειτουργικές ασκήσεις για καθημερινές δραστηριότητες

Νευρομυϊκή επανεκπαίδευση

Αθλητική επανένταξη (αν ο ασθενής είναι αθλητής)

Τεχνικές για σωστή στάση και φόρτιση ώμου

Ο στόχος είναι ένας ώμος σταθερός, δυνατότερος και ασφαλής.

Πότε χρειάζεται χειρουργείο;

Συνήθως μόνο στους:

Τραυματισμούς 4ου–6ου βαθμού

Νέους αθλητές υψηλών απαιτήσεων

Περιπτώσεις χρόνιου πόνου ή αστάθειας που δεν ανταποκρίνονται στη φυσικοθεραπεία

Ακόμη όμως και σε χειρουργημένους ασθενείς, η φυσικοθεραπεία είναι απαραίτητη για πλήρη αποκατάσταση.