Τι ζητάμε τελικά από τους πολιτικούς; Το ερώτημα που θέτει ο Λιβανός.(βίντεο)

Σε μια περίοδο όπου η εμπιστοσύνη των πολιτών προς το πολιτικό σύστημα δοκιμάζεται, η τοποθέτηση του Μιχάλης Λιβανός έρχεται να αναδείξει έναν βαθύτερο προβληματισμό: τι ακριβώς ζητά η κοινωνία από τους πολιτικούς της;

Η παραδοχή είναι σαφής.

Το κράτος, όσο και αν εξελίσσεται, παραμένει ένα ατελές σύστημα.

Πάντα θα υπάρχουν περιπτώσεις πολιτών που νιώθουν αδικημένοι — είτε δικαίως είτε αδίκως.

Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο βουλευτής συχνά μετατρέπεται σε σημείο αναφοράς, σε έναν άτυπο δίαυλο επικοινωνίας με τη διοίκηση.

Όμως εδώ ανακύπτει ένα κρίσιμο ερώτημα: είναι αυτός ο ρόλος που πρέπει να έχει ένας πολιτικός;

Η πολιτική, όπως υπογραμμίζει ο Λιβανός, δεν μπορεί να περιορίζεται στην προσωπική εξυπηρέτηση ή στην απάντηση ενός τηλεφωνήματος.

Η ουσία της βρίσκεται στη θεσμική λειτουργία, στη διαμόρφωση πολιτικών και στη διασφάλιση της ισονομίας.

Η μετατροπή του πολιτικού σε διαμεσολαβητή ατομικών αιτημάτων, ιδίως όταν αυτά στερούνται νομικής βάσης, υπονομεύει την ίδια τη λειτουργία του κράτους δικαίου.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στο ζήτημα της άρσης ασυλίας.

Η δημόσια συζήτηση συχνά διολισθαίνει σε επικίνδυνες απλουστεύσεις, όπου η απλή αναφορά σε μια διαδικασία άρσης ασυλίας μεταφράζεται στη συνείδηση των πολιτών ως ένδειξη ενοχής.

Πρόκειται για μια στρέβλωση που πλήττει ευθέως το τεκμήριο της αθωότητας — έναν θεμελιώδη πυλώνα της δημοκρατίας.

Η θέση που διατυπώνεται είναι ξεκάθαρη: ούτε οι πολιτικοί, ούτε η κοινή γνώμη μπορούν να υποκαθιστούν τη Δικαιοσύνη.

Η κρίση ανήκει αποκλειστικά στους θεσμούς που είναι επιφορτισμένοι με αυτήν.

Στο βάθος της παρέμβασης του Λιβανού βρίσκεται μια πρόσκληση για ειλικρίνεια.

Μια ώριμη συζήτηση για το τι πραγματικά απαιτούμε από το πολιτικό σύστημα. Θέλουμε πολιτικούς που λειτουργούν ως διαχειριστές προσωπικών προβλημάτων ή ως θεσμικοί εγγυητές της ισότητας και της νομιμότητας;

Η απάντηση δεν είναι εύκολη. Είναι όμως αναγκαία.

Γιατί τελικά, η ποιότητα της δημοκρατίας δεν καθορίζεται μόνο από τους νόμους, αλλά και από τις προσδοκίες που καλλιεργεί η ίδια η κοινωνία.

Συμπέρασμα

Η τοποθέτηση του Μιχάλης Λιβανός λέει κάτι απλό: οι πολιτικοί δεν είναι για να λύνουν προσωπικές υποθέσεις, αλλά για να στηρίζουν τους θεσμούς.

Η Δικαιοσύνη είναι αυτή που κρίνει, όχι η κοινή γνώμη ή οι εντυπώσεις.

Και τελικά, αυτό που πρέπει να αποφασίσουμε ως κοινωνία είναι αν θέλουμε «εξυπηρετήσεις» ή ένα δίκαιο σύστημα που λειτουργεί για όλους.

Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube

Κάνε like στη σελίδα μας στο https://www.tiktok.com/@stathisgiapappas3

Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber

Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του παραπάνω άρθρου ή μέρους του μόνο αν αναφέρεται ως πηγή τα https://peiraiotika.gr/  με ενεργό σύνδεσμο στην εν λόγω καταχώρηση.