Νικόλαος Σούτας: «Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για την οικονομία, αλλά οι Έλληνες μετρούν κάθε ευρώ στην τσέπη τους»

Πολιτική παρέμβαση του Νικόλαου Σούτα, πολιτευτή Β΄ Πειραιά της Ελληνικής Λύσης του Κυριάκου Βελόπουλου

Η εικόνα της ελληνικής οικονομίας, η ακρίβεια που πιέζει καθημερινά τα νοικοκυριά και το δυσβάσταχτο κόστος των μετακινήσεων βρίσκονται στο επίκεντρο της πολιτικής παρέμβασης του Νικόλαου Σούτα, πολιτευτή Β΄ Πειραιά με την Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου.

Με αιχμηρή γλώσσα, ο ίδιος αμφισβητεί την κυβερνητική εικόνα της οικονομικής επιτυχίας και θέτει ένα ερώτημα που αγγίζει την καθημερινότητα χιλιάδων πολιτών: τι αξία έχουν οι θετικοί οικονομικοί δείκτες, όταν το διαθέσιμο εισόδημα των οικογενειών εξακολουθεί να δοκιμάζεται;

Σύμφωνα με την πολιτική του τοποθέτηση, η κυβέρνηση επιχειρεί, μέσα από λογιστικές προσεγγίσεις και επικοινωνιακή διαχείριση, να παρουσιάσει μια εικόνα οικονομικής κανονικότητας, η οποία, όπως υποστηρίζει, απέχει αισθητά από την πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες στην αγορά, στα πρατήρια καυσίμων και στους αυτοκινητοδρόμους.

Η κριτική του δεν περιορίζεται στους αριθμούς που ανακοινώνονται. Στρέφεται κυρίως στην απόσταση ανάμεσα στην επίσημη οικονομική αφήγηση και στην καθημερινή εμπειρία του εργαζομένου, του συνταξιούχου, του επαγγελματία και της οικογένειας που προσπαθεί να καλύψει τις βασικές της ανάγκες χωρίς να εξαντλεί το εισόδημά της πριν τελειώσει ο μήνας.

Το παράδειγμα της Βουλγαρίας και η σύγκριση που προκαλεί πολιτική συζήτηση

Ιδιαίτερη έμφαση δίνει ο Νικόλαος Σούτας στη σύγκριση της Ελλάδας με τη Βουλγαρία, επισημαίνοντας ότι η σύγκριση του κόστους ζωής και των μετακινήσεων αναδεικνύει, κατά την άποψή του, τις αδυναμίες της ελληνικής οικονομικής πολιτικής.

Όπως αναφέρει, ένας οδηγός στη Βουλγαρία μπορεί να επιβαρύνεται με περίπου 65 ευρώ ετησίως για διόδια, ενώ στην Ελλάδα μια διαδρομή με επιστροφή από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη μπορεί να φτάσει περίπου τα 73 ευρώ μόνο για τις συγκεκριμένες χρεώσεις.

Η αντιπαραβολή αυτή, εφόσον εξεταστεί με βάση τις αντίστοιχες κατηγορίες οχημάτων, τις περιόδους ισχύος και τις πραγματικές χρεώσεις κάθε διαδρομής, αναδεικνύει ένα ουσιαστικό πολιτικό ζήτημα: πόσο κοστίζει τελικά στον Έλληνα πολίτη η μετακίνηση μέσα στην ίδια του τη χώρα;

Για έναν επαγγελματία που χρειάζεται να ταξιδεύει συχνά, για μια οικογένεια που θέλει να επισκεφθεί συγγενείς ή για έναν εργαζόμενο που μετακινείται για λόγους εργασίας, τα διόδια δεν αποτελούν μια αφηρημένη οικονομική στατιστική. Είναι μια επαναλαμβανόμενη επιβάρυνση που προστίθεται στα καύσιμα, στη συντήρηση του οχήματος, στην ασφάλιση και στις υπόλοιπες υποχρεώσεις.

Το πολιτικό ερώτημα, επομένως, δεν είναι αν η Ελλάδα πρέπει να διαθέτει σύγχρονους αυτοκινητοδρόμους. Είναι αν το κόστος χρήσης τους βρίσκεται σε αναλογία με τις οικονομικές δυνατότητες των πολιτών και αν η κυβέρνηση διαθέτει ένα ουσιαστικό σχέδιο για να περιορίσει τις επιβαρύνσεις.

Βενζίνη με τιμή που πιέζει τον οικογενειακό προϋπολογισμό

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και το ζήτημα των καυσίμων. Στα στοιχεία που επικαλείται ο Νικόλαος Σούτας, η τιμή της βενζίνης στη Βουλγαρία υπολογίζεται περίπου στα 1,65 ευρώ ανά λίτρο, ενώ στην Ελλάδα προσεγγίζει τα 2,20 ευρώ ανά λίτρο.

Οι τιμές αυτές αποτελούν ενδεικτικά στοιχεία της συγκεκριμένης πολιτικής παρέμβασης και χρειάζονται επιβεβαίωση με βάση την ίδια χρονική περίοδο και τον ίδιο τύπο καυσίμου. Ωστόσο, το ζήτημα που τίθεται είναι σαφές: όταν η διαφορά στην αντλία είναι αισθητή, η επιβάρυνση μεταφέρεται άμεσα στον καταναλωτή.

Για ένα νοικοκυριό που χρησιμοποιεί καθημερινά το αυτοκίνητο, ακόμη και μια σχετικά μικρή διαφορά ανά λίτρο μπορεί να μετατραπεί σε σημαντικό πρόσθετο έξοδο μέσα στον μήνα. Για έναν επαγγελματία που εξαρτάται από το όχημά του, το κόστος των καυσίμων επηρεάζει άμεσα τη λειτουργία της επιχείρησής του, τις μετακινήσεις του και, σε αρκετές περιπτώσεις, τις τιμές που καλείται να χρεώσει στους πελάτες του.

Και εδώ προκύπτει μια εύλογη πολιτική απαίτηση: η συζήτηση για την οικονομία δεν μπορεί να εξαντλείται στις ανακοινώσεις για την ανάπτυξη, τα έσοδα ή τη δημοσιονομική πορεία. Πρέπει να περιλαμβάνει και το πραγματικό κόστος της καθημερινής ζωής.

Οι αριθμοί των ανακοινώσεων και οι αριθμοί του ταμείου

Η βασική αιχμή της παρέμβασης του πολιτευτή της Ελληνικής Λύσης αφορά την αξιοπιστία της κυβερνητικής εικόνας για την οικονομία. Κατά την άποψή του, η επίκληση θετικών δεικτών δεν αρκεί για να πείσει μια κοινωνία που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει αυξημένες τιμές και περιορισμένες οικονομικές αντοχές.

Η οικονομία, άλλωστε, δεν αξιολογείται μόνο μέσα από τα συνολικά μεγέθη της. Αξιολογείται και από το αν ο μισθός επαρκεί για τις βασικές ανάγκες, αν η σύνταξη καλύπτει τις υποχρεώσεις του μήνα, αν ο μικρός επαγγελματίας μπορεί να διατηρήσει την επιχείρησή του και αν η μετακίνηση από τη μία πόλη στην άλλη παραμένει προσιτή.

Εδώ βρίσκεται και η ουσία της πολιτικής αντιπαράθεσης. Η κυβέρνηση καλείται να παρουσιάσει όχι μόνο τις επιδόσεις που θεωρεί θετικές, αλλά και συγκεκριμένες απαντήσεις για τις δυσκολίες που καταγράφονται στην καθημερινότητα.

Πόσο μειώθηκε πραγματικά η επιβάρυνση των νοικοκυριών; Ποια είναι η επίδραση των φόρων και των λοιπών χρεώσεων στην τελική τιμή των καυσίμων; Πώς μπορεί να περιοριστεί το κόστος των μετακινήσεων; Και ποια μέτρα μπορούν να ενισχύσουν ουσιαστικά την αγοραστική δύναμη των πολιτών;

Αυτά είναι ερωτήματα που απαιτούν τεκμηριωμένες απαντήσεις και όχι απλώς μια αντιπαράθεση εντυπώσεων.

Η πολιτική αντιπαράθεση περνά στην καθημερινότητα των πολιτών

Η παρέμβαση του Νικόλαου Σούτα εντάσσεται στην ευρύτερη κριτική που ασκεί η Ελληνική Λύση, υπό τον Κυριάκο Βελόπουλο, στην κυβερνητική οικονομική πολιτική. Το επίκεντρο είναι η ακρίβεια, η επιβάρυνση των μετακινήσεων και η ανάγκη να αποτυπώνεται η οικονομική πρόοδος στο διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών.

Η πολιτική κριτική αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα όταν συνδέεται με συγκεκριμένα δεδομένα, συγκρίσιμες τιμές και προτάσεις που μπορούν να αξιολογηθούν. Η σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες μπορεί να λειτουργήσει ως χρήσιμο εργαλείο, υπό την προϋπόθεση ότι εξετάζονται παράλληλα οι μισθοί, η φορολογία, οι χρεώσεις και οι πραγματικές συνθήκες της αγοράς.

Γιατί διαφορετικά, οι αριθμοί κινδυνεύουν να γίνουν όπλα επικοινωνίας αντί για εργαλεία κατανόησης των προβλημάτων.

Η πρόκληση για κάθε κυβέρνηση είναι να αποδείξει ότι η οικονομική πολιτική της βελτιώνει μετρήσιμα τη ζωή των πολιτών. Και η πρόκληση για κάθε αντιπολιτευτική φωνή είναι να μετατρέπει την κριτική σε τεκμηριωμένη πολιτική πρόταση, με σαφείς στόχους και εφαρμόσιμες λύσεις.

Το ερώτημα που παραμένει ανοιχτό

Η τοποθέτηση του Νικόλαου Σούτα, πολιτευτή Β΄ Πειραιά της Ελληνικής Λύσης, θέτει στο προσκήνιο μια συζήτηση που ξεπερνά τα κομματικά όρια: μπορεί να θεωρείται επιτυχία μια οικονομική πορεία όταν σημαντικό μέρος των πολιτών αισθάνεται ότι δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στις καθημερινές του ανάγκες;

Η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί μόνο με συνθήματα, ούτε με επιλεκτικές συγκρίσεις. Χρειάζεται διαφάνεια, αξιόπιστα στοιχεία, ουσιαστική αξιολόγηση των επιβαρύνσεων και πολιτικές που θα έχουν μετρήσιμο αντίκτυπο στο οικογενειακό εισόδημα.

Η κυβέρνηση οφείλει να λογοδοτεί για τα αποτελέσματα των επιλογών της. Και η αντιπολίτευση οφείλει να ελέγχει, να τεκμηριώνει και να καταθέτει εναλλακτικές προτάσεις.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, ο πολίτης δεν πληρώνει τις υποσχέσεις, τις ανακοινώσεις ή τις πολιτικές αντιπαραθέσεις. Πληρώνει τη βενζίνη, τα διόδια, το ηλεκτρικό ρεύμα, το σούπερ μάρκετ και τις υποχρεώσεις του.

Και η πραγματική εικόνα της οικονομίας δεν κρίνεται μόνο στα κυβερνητικά δελτία. Κρίνεται και στο πορτοφόλι του πολίτη.

 

 

Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube

Κάνε like στη σελίδα μας στο https://www.tiktok.com/@stathisgiapappas3

Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber

Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του παραπάνω άρθρου ή μέρους του μόνο αν αναφέρεται ως πηγή τα https://peiraiotika.gr/  με ενεργό σύνδεσμο στην εν λόγω καταχώρηση.