Απίστευτο… Μεγάλη Παρασκευή…
Μια ημέρα πένθους και κατάνυξης, που φέτος σημαδεύτηκε από μια απώλεια αβάσταχτη. Πήγες να προσκυνήσεις τον Επιτάφιο στους Τρεις Ιεράρχες στη Νίκαια… και εκεί, σιωπηλά, η καρδιά σου σταμάτησε να χτυπά.
Έφυγες όπως έζησες: διακριτικά, χωρίς θόρυβο, μα αφήνοντας πίσω σου ένα δυσαναπλήρωτο κενό.
Κι όμως, μόλις προχθές μιλούσαμε… Με εκείνη τη ζεστασιά και τη σιγουριά που σε χαρακτήριζε, μου ζήτησες να μην ξεχάσω να σε ειδοποιήσω για να βρεθούμε στο CORNER στις 21 Απριλίου, μαζί με τους Παλαίμαχους.
Με ενθουσιασμό μου μίλησες και για τη νέα παρουσίαση του βιβλίου σου, στις 10 Μαΐου, στο «Μάνος Λοΐζος» στη Νίκαια. «Θα έρθω οπωσδήποτε», σου είπα… και το εννοούσα.
Μα η ζωή είχε άλλα σχέδια…
Έφυγες νωρίς. Πολύ νωρίς. Ξαφνικά και άδικα, αφήνοντας πίσω φίλους, συναδέλφους και ανθρώπους που σε αγάπησαν βαθιά. Γιατί ήσουν από εκείνους τους σπάνιους ανθρώπους που δεν περνούν απλώς από τη ζωή των άλλων — αφήνουν αποτύπωμα.
Νίκο Παπαδάκο, ήσουν κάτι περισσότερο από φίλος.
Ήσουν ένας σπουδαίος άνθρωπος και ένας αληθινός δημοσιογράφος, με ήθος, αξιοπρέπεια και ψυχή.
Η απουσία σου θα είναι αισθητή, βαριά, καθημερινή.
Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ. Θα σε κουβαλάμε μέσα μας, στις στιγμές, στις μνήμες, στις κουβέντες που δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ.
Καλό σου ταξίδι, Νικόλα…
Θα μας λείψεις όσο λίγοι.
Τα παραπάνω λόγια ανήκουν στον Αντώνη Δαρζέτα, όπως τα μοιράστηκε μέσα από προσωπική του ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εκφράζοντας με βαθιά συγκίνηση και ειλικρίνεια τον αποχαιρετισμό του σε έναν ξεχωριστό φίλο και άνθρωπο.
Μέσα από τις λέξεις του αποτυπώνεται όχι μόνο η οδύνη της απώλειας, αλλά και η αληθινή εκτίμηση, η φιλία και ο σεβασμός προς τον Νίκο Παπαδάκο — έναν άνθρωπο που άφησε το δικό του ανεξίτηλο αποτύπωμα.
Ένα αντίο γεμάτο συναίσθημα, που αντικατοπτρίζει τη δύναμη των ανθρώπινων δεσμών και τη μνήμη που παραμένει ζωντανή.
