Σήμερα 15 Φεβρουαρίου η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του Αποστόλου Ονησίμου.
O Άγιος Ονήσιμος, ήταν δούλος στο σπίτι του Ρωμαίου άρχοντα Φιλήμονα στις Κολοσσές της Μικράς Ασίας, ο οποίος έγινε Χριστιανός από τον Απόστολο Παύλο και φερόταν σαν πατέρας στους δούλους του.
Ωστόσο, ο Ονήσιμος αφού καταχράστηκε χρήματα από το σπίτι του κυρίου του, δραπέτευσε και πήγε στη Ρώμη, όπου, μη έχοντας εργασία, βρέθηκε σε πολύ δύσκολη θέση.
Τότε πληροφορήθηκε ότι ο Απόστολος Παύλος, από τον οποίο τόσο πολύ είχε εντυπωσιαστεί, βρισκόταν στη Ρώμη.
Τον συνάντησε, αλλά ο Απόστολος Παύλος τον έστειλε στο Φιλήμονα με επιστολή του με την οποία του ζητούσε να έχει τον Ονήσιμο ως αδελφό.
Ο Φιλήμων έστειλε τον Ονήσιμο πίσω στη Ρώμη για να βοηθά τον Απόστολο Παύλο, ο οποίος ήταν ηλικιωμένος και φυλακισμένος.
Μετά το μαρτύριο του Αποστόλου Παύλου, ο Άγιος συνελήφθη και εξορίστηκε.
Στην εξορία όμως ο Ονήσιμος συνέχισε με ζήλο να κηρύττει το λόγο του Θεού.
Όταν ο έπαρχος Τερτύλλος επισκέφθηκε τον τόπο της εξορίας του και αφού πληροφορήθηκε τη χριστιανική του δράση, διέταξε να συλληφθεί και να βασανιστεί, με αποτέλεσμα να παραδώσει στον Κύριο την Αγία ψυχή του ως Μάρτυρας της Εκκλησίας.
O Άγιος Ονήσιμος είναι ο προστάτης των φυλακισμένων.
Η μνήμη του καλεί τους πιστούς να διδαχθούν ότι κάθε άνθρωπος όσα λάθη κι αν κάνει, όσες παρανομίες κι αν διαπράξει, έχει την ευκαιρία σωτηρίας και διατηρεί την ελπίδα συγχώρεσης από το Θεό. Αρκεί να μετανοήσει και να θελήσει να αλλάξει ο ίδιος πορεία ζωής.
Ο Απ. Παύλος το επιβεβαιώνει με ενάργεια, ότι όλοι αλλοιώνονται αρμονικά προς το καλό και το τίμιο όταν ζητούμε με πόθο και ταπείνωση τη χάρη του Θεού στη ζωή μας.
Γράφει στους Γαλάτας: «Δι’ αυτό και εις την νέαν κατάστασιν, εις την βασιλείαν του Χριστού, δεν υπάρχουν διαφοραί εθνικότητος, τάξεως και φύλου. Δεν υπάρχει Ιουδαίος ούτε Έλλην, δεν υπάρχει δούλος ούτε ελεύθερος, δεν υπάρχει άρσεν και θύλυ, διότι όλοι εσείς είσθε ένας νέος άνθρωπος και νέος οργανισμός, δια μέσου του Ιησού Χριστού.» (Γαλ. 3,28).
