Σήκωσε το κεφάλι: Πώς μαθαίνει ένα παιδί να βλέπει το γήπεδο πριν πασάρει

Σήκωσε το κεφάλι: Πώς μαθαίνει ένα παιδί να βλέπει το γήπεδο πριν πασάρει
Στις πρώτες προπονήσεις, σχεδόν όλα τα παιδιά κάνουν το ίδιο πράγμα: κοιτάζουν τη μπάλα. Είναι φυσικό, γιατί η μπάλα είναι ό,τι πιο ενδιαφέρον υπάρχει στο γήπεδο και χρειάζεται όλη τους την προσοχή για να την ελέγξουν. Το πρόβλημα είναι ότι ένας παίκτης που βλέπει μόνο τη μπάλα δεν βλέπει τους συμπαίκτες του, τους αντιπάλους και τον ελεύθερο χώρο. Στους Νέους Ευγένειας, το «σήκωσε το κεφάλι» είναι από τα πρώτα πράγματα που προσπαθούμε να μάθουμε.
Η ικανότητα να βλέπεις το γήπεδο δεν είναι ταλέντο που γεννιέται έτοιμο. Χτίζεται με τον καιρό, και το πρώτο της βήμα είναι ο έλεγχος της μπάλας. Όσο ένα παιδί πρέπει να κοιτάζει συνέχεια κάτω για να μη χάσει τη μπάλα, δεν έχει περιθώριο να κοιτάξει γύρω του. Γι’ αυτό η δουλειά ξεκινά με απλές ασκήσεις ελέγχου, ώστε η μπάλα να υπακούει και το βλέμμα να ελευθερώνεται σταδιακά.
Στη συνέχεια, οι ασκήσεις γίνονται παιχνίδια. Ένα παιδί που οδηγεί τη μπάλα και πρέπει ταυτόχρονα να προσέξει ένα χρώμα που σηκώνει ο προπονητής ή έναν συμπαίκτη που αλλάζει θέση μαθαίνει να χωρίζει την προσοχή του. Δεν το νιώθει ως δύσκολη άσκηση, το νιώθει ως παιχνίδι, και ο εγκέφαλος συνηθίζει να παρατηρεί ενώ τα πόδια δουλεύουν.
Το επόμενο στάδιο είναι η ερώτηση πριν από την πάσα. Ο προπονητής σταματά το παιχνίδι για λίγα δευτερόλεπτα και ρωτά: «Πού ήταν ο συμπαίκτης σου;», «Υπήρχε ελεύθερος χώρος;», «Ποιον είδες πρώτο;». Οι απαντήσεις δεν χρειάζεται να είναι σωστές. Σημασία έχει ότι το παιδί συνηθίζει να σκέφτεται τι βλέπει, και σιγά σιγά η σκέψη γίνεται αυτόματη.
Βοηθά πολύ και το παιχνίδι σε μικρό χώρο, με λίγους παίκτες. Εκεί τα παιδιά αναγκάζονται να βλέπουν συνέχεια, γιατί οι αποφάσεις έρχονται γρήγορα και η μπάλα δεν μένει στα πόδια τους για πολύ. Όσο περισσότερες φορές βρεθούν σε τέτοιες καταστάσεις, τόσο πιο φυσικό γίνεται το να κοιτούν πριν δράσουν.
Υπάρχει και κάτι που μπορεί να κάνει ο γονιός στο σπίτι, χωρίς να χρειάζεται εμπειρία. Ένα απλό παιχνίδι με μια μπάλα, όπου το παιδί πρέπει να πασάρει σε έναν από δύο ανθρώπους που στέκονται σε διαφορετικά σημεία, και να αποφασίσει ποιον θα διαλέξει πριν χτυπήσει τη μπάλα, αρκεί για να δουλευτεί η παρατήρηση. Και μια ερώτηση μετά τον αγώνα, όπως «Τι είδες όταν πήρες τη μπάλα;», δίνει στο παιδί αφορμή να σκεφτεί.
Η υπομονή είναι ουσιαστική. Δεν μαθαίνεται σε μία εβδομάδα, και μερικά παιδιά το πετυχαίνουν γρηγορότερα από άλλα. Αυτό που μετράει είναι ότι κάθε μήνας φέρνει ένα βήμα, και ότι το παιδί νιώθει ασφάλεια να δοκιμάζει χωρίς να φοβάται το λάθος.
Στους Νέους Ευγένειας, θέλουμε τα παιδιά να παίζουν με το κεφάλι ψηλά, όχι μόνο στον αγωνιστικό χώρο αλλά και στη ζωή. Ένας παίκτης που βλέπει τους άλλους δίπλα του είναι ένας παίκτης που ξέρει να συνεργάζεται, και αυτό αξίζει περισσότερο από οποιαδήποτε τεχνική κίνηση.
Στοιχεία επικοινωνίας
neoi1937@gmail.com
ΤΗΛ 6996292375 • 6944311958
«Τα νέα από το ποδόσφαιρο, από την Α’ & Β’ Πειραιά και την Επικαιρότητα, στο https://peiraiotika.gr»
Ευαγγελία Γιάπαππα https://www.facebook.com/profile.php?id=100091895274172
Διάβασε όλες τις ειδήσεις μας στο Google
«Γίνε μέλος μας στο Instagram.»
«Γίνε μέλος μας στο TikTok.»
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Κάνε like στη σελίδα μας στο https://www.tiktok.com/@stathisgiapappas3
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του παραπάνω άρθρου ή μέρους του μόνο αν αναφέρεται ως πηγή τα https://peiraiotika.gr/ με ενεργό σύνδεσμο στην εν λόγω καταχώρηση.


















← ΠροηγούμενοΤι θα θέλαμε να θυμούνται τα παιδιά από την ακαδημία σε δέκα χρόνια
Επόμενο →Από τα τμήματα υποδομής στην ανδρική ομάδα, Χτίζοντας το μέλλον εκ των έσω