Πανελλήνιος Σύλλογος Πρόληψης Τροχαίων Ατυχημάτων & Στήριξης ΑΜΕΑ Αγάπη για Ζωή

9

Περιγραφή Έργου

Ήταν 23 Οκτωβρίου του 1998, ώρα 13:30 στη Λ. Αλεξάνδρας όταν ένας οδηγός τετραξονικού φορτηγού αποφάσισε χωρίς να ελέγξει, ν’ αλλάξει λωρίδα. Το αποτέλεσμα ήταν οι ρόδες να χτυπήσουν θανάσιμα την 25χρονη Μαίρη Βάγγαλη, η οποία οδηγούσε μηχανή. Η αδερφή της, Βιβή Βάγγαλη το 2005 δημιούργησε τον Πανελλήνιο Σύλλογο Πρόληψης Τροχαίων Ατυχημάτων & Στήρξης ΑΜΕΑ, Αγάπη για Ζωή. Η δράση του μετά από πλείστες δυσκολίες, γραφειοκρατικές, οικονομικές κ.ά. ξεκίνησε το 2011. Η οικονομική βιωσιμότητα του φορέα λύθηκε εν μέρη μέσα από το μοντέλο της κυκλικής οικονομίας και της ΕΚΕ.

Το όραμα της ομάδας είναι η μείωση των τροχαίων ατυχημάτων και δυστυχημάτων. Προσδοκά μια κοινωνία με μηδενικά τροχαία ατυχήματα και δυστυχήματα. Κατόπιν συστηματικής μελέτης, καταγραφής προβλημάτων, ανάλυσης ποιοτικών και ποσοτικών προβλημάτων σχετιζόμενων με τη γνωσιακή κατάσταση γύρω από την πρόληψη ενός τροχαίου ατυχήματος δημιουργήθηκαν δράσεις με πολλαπλές συνιστώσες.

Σκοπός

Σύνδεση ανακύκλωσης & κοινωνικής αρωγής

Η συλλογή και ανακύκλωση των πλαστικών πωμάτων είναι μια διαδικασία η οποία πραγματοποιείται σε πανελλαδικό επίπεδο. Τα καπάκια συγκεντρώνονται, τοποθετούνται ως επί το πλείστον σε σακούλες και εν συνεχεία περνάει από το σημείο που υπάρχουν πώματα, το φορτηγό και τα συλλέγει. Στην περίπτωση που η συλλογή γίνεται εκτός Αττικής τότε στέλνονται με μεταφορικές εταιρείες στην Αθήνα. Από εκεί καταλήγουν στο εργοστάσιο της ανακύκλωσης όπου το υλικό μετατρέπεται κατά βάση σε πλαστικά τελάρα λαϊκής. Η διαδικασία αυτή μπορεί να εξασφαλίσει την αγορά απλού τύπου αναπηρικών αμαξιδίων (νοσοκομειακά) τα οποία με τη σειρά τους δίνονται δωρεάν σε άτομα με κινητικά προβλήματα, τα οποία μπορεί να έχουν οποιαδήποτε αφετηρία (τραυματισμός από τροχαίο, εγκεφαλικές βλάβες, προβλήματα εκ γενετής κ.ά.). Στην περίπτωση που χρειαστεί ένας ειδικός μηχανισμός, ή ένα ειδικού τύπου αμαξίδιο και το κόστος είναι μερικές χιλιάδες ευρώ τότε οι αγορές πραγματοποιούνται είτε μέσω δωρεών από εταιρείες, ιδρύματα ή ιδιώτες ή ακόμη και από μεγάλα φιλανθρωπικά events.

Εκπαιδευτικά σεμινάρια πρόληψης τροχαίων ατυχημάτων

Για να μπορέσει όμως, ο κόσμος μας να γίνει καλύτερος θα πρέπει να εργαστούμε στον ευρύτερο κύκλο της μάθησης και της κατάκτησης της ορθής οδηγικής παιδείας. Η κατάκτηση εκείνη που δημιουργεί την ενσυνείδητη οδήγηση και τήρηση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Η εκπαίδευση πρέπει να ξεκινάει από τις μικρές ηλικίες, ώστε να δημιουργηθεί μια νέα γενιά ενσυνείδητων οδηγών. Με τον τρόπο αυτό στο μέλλον θα μειωθούν τα τροχαία. Σε ό,τι αφορά τη σεμιναριακή εκπαίδευση των ενηλίκων στοχεύει στην καλυτέρευση της οδήγησης σε χρόνο ενεστώτα. Τα σεμινάρια είναι το σύνολο εκπαιδευτικών προγραμμάτων: α) διαφορετικά target group. Β) διάρκεια εκπαιδεύσεων Σεπτέμβριος –Ιούνιος.

Σκοπός του Αγάπη για Ζωή είναι η μείωση των τροχαίων ατυχημάτων και δυστυχημάτων. Για να επιτευχθεί ο σκοπός αυτός είναι αναγκαίο να υλοποιηθεί ο στόχος της καθολικής κυκλοφοριακής αγωγής ανηλίκων και ενηλίκων. Η δράση η οποία εξασφαλίζει τη βιωσιμότητα του εγχειρήματος είναι η ανακύκλωση των πλαστικών καπακιών. Η ίδια δράση, παράλληλα, αποτελεί το εργαλείο για την αρωγή και τη συμπαράσταση στον άγνωστο συνάνθρωπο με κινητικές δυσκολίες, τις οποίες απέκτησε είτε από τροχαίο είτε από άλλη αιτία. Δημιουργείτε τοιουτοτρόπως ένα νέο εκπαιδευτικό αντικείμενο αυτό της κυκλοφοριακής αγωγής, καθώς επίσης και ένας κοινωνικός ιστός με κοινό παρανομαστή την οικολογική συνείδηση & τη μείωση των πλαστικών απορριμμάτων. Τέλος ανυψώνεται η αγάπη για τον εθελοντισμό, τις αξίες του και τα απτά αποτελέσματά του.

Για την υλοποίηση ενός οράματος πανανθρώπινου είναι αναγκαία η δημιουργία μιας πολυσχηματικής αλυσίδας. Στα πλαίσια της ΕΚΕ μιας εταιρείας μπορούν να συγκεντρωθούν ποσότητες πλαστικών καπακιών κάθε είδους (1 τόνος καπάκια= 1 αναπηρικό απλού τύπου αμαξίδιο). Αυτό δημιουργεί μια κοινή δράση των εργαζομένων προς έναν στόχο με κοινωνικές προεκτάσεις και μια καλή πρακτική. Στηρίζει τη βάση του εθελοντισμού και της δημιουργικής προσφοράς μέσα στα πλαίσια της εργασίας. Στην περίπτωση που τη συλλογή κάνουν μαθητές στα σχολεία τότε η αξία μεγαλώνει ακόμη περισσότερο. Η νέα γενιά μαθαίνει την ανακύκλωση, την προσφορά, τον εθελοντισμό και την αλληλεγγύη μέσα από απλές πράξεις με μηδενικό κόστος. Η δράση αυτή συμβάλλει ταυτόχρονα στη μείωση του πλαστικού από το περιβάλλον, προτρέποντας και άλλους να ανακυκλώσουν με αποτέλεσμα να γιγαντωθεί η διαδικασία. Η αρωγή που προκύπτει χαρίζει σε οικογένειες με οικονομική δυσχέρεια τη δυνατότητα απόκτησης ενός αμαξιδίου. Αυτό με τη σειρά του προσφέρει ποιότητα στη ζωή του ασθενούς και του ευρύτερου κύκλου του. Η προσφορά σε αμαξίδια και μηχανισμούς πολλάκις έχει δοθεί σε δημόσια νοσοκομεία, και κέντρα υγείας.

Τα έσοδα από την κυκλική οικονομία εκτός από την αρωγή διατίθενται στη σεμιναριακή εκπαίδευση. Η εκπαίδευση έχει δυο πυλώνες δράσης. Ο ένας αφορά τη συστηματική εκπαίδευση των παιδιών, ώστε να δημιουργηθεί μια νέα γενιά ενσυνείδητων οδηγών, οι οποίοι δεν θα λειτουργούν κάτω από το φόβητρο της ποινής του ΚΟΚ, αλλά υπό το λογικό αποτέλεσμα της πράξης της οδηγικής συμπεριφοράς. Ο δεύτερος πυλώνας αφορά την όσο το δυνατόν καλύτερη οδήγηση των ήδη ενεργών οδηγών. Οι ενήλικες θα πρέπει να ξεπεράσουν το οδηγικό λανθασμένο μοτίβο τους και να μην αποτελούν κακό πρότυπο μιμητισμού για τα παιδιά. Μέσα από δώρα διαδραστικά σεμινάρια και ερωτηματολόγια προκύπτουν συμπεράσματα προς αξιολόγηση, ανάλυση και παρέμβαση.

Αντίκτυπος & Οφέλη

Το πρόβλημα των τροχαίων ατυχημάτων και δυστυχημάτων είναι πολυδιάστατο. Είναι κοινωνικοπολιτκό, οικονομικό, και ψυχολογικό. Πολυδιάστατο όμως είναι το πρόβλημα της πλαστικής ρύπανσης. Και οι δύο προβληματικές αποτελούν επίπονα προβλήματα σε παγκόσμιο επίπεδο. Σε ό,τι αφορά την πρώτη προβληματική αξίζει να σημειωθεί πως κάθε χρόνο, σχεδόν 1,3 εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν εξαιτίας τροχαίων ατυχημάτων, και περισσότερα από 50 εκατομμύρια τραυματίζονται, Σε ό,τι αφορά το πρόβλημα της ρύπανσης τα πρόστιμα για τις παράνομες χωματερές αποτελούσαν καθημερινότητα, για απουσία αποχέτευσης, αλλά και για κακοδιαχείριση επικίνδυνων αποβλήτων. Εκτός από τα άμεσα και μετρήσιμα κόστη, υπάρχουν και τα έμμεσα, όπως για παράδειγμα οι δαπάνες υγείας που σχετίζονται με τη μόλυνση. Η συνολική χρηματοδότηση για δαπάνες υγείας στην Ελλάδα ξεπερνά τα 14 δις ευρώ, κατ’ έτος. Σε πρόσφατη μελέτη μετρήθηκε ότι τα αστικά απόβλητα είναι 40-50% πιο πλούσια σε χρυσό και ασήμι από τα μεταλλεία εξόρυξης. Η χώρα μας δαπάνησε πάνω από 87.000.000.000 €, σε ό,τι αφορά τα τροχαία ατυχήματα και δυστυχήματα από το 2000 έως το 2017.

Με τα δεδομένα αυτά η ιδέα της σύνδεσης της ανακύκλωσης, της εκπαίδευσης και της αρωγής φέρνει θεαματικά αποτελέσματα στην κοινωνία και στο περιβάλλον. Αφενός δεκάδες χιλιάδες ανήλικοι μαθητές, εκπαιδευτικοί και γονείς συμμετέχουν ενεργά στην προστασία του περιβάλλοντος, αφετέρου προσφέρουν τον τρόπο μετακίνησης των ατόμων με κινητικές δυσκολίες. Ενώνονται στην αλυσίδα του εθελοντισμού με τις μεταφορικές και τις ακτοπλοϊκές εταιρείες. Οι μεν πρώτες μεταφέρουν αφιλοκερδώς τα καπάκια από οποιοδήποτε σημείο της χώρας στην ανακύκλωση και οι δε δεύτερες τα αμαξίδια στη νησιωτική Ελλάδα. Οι δημόσιες ή ιδιωτικές επιχειρήσεις χρησιμοποιούν θεαματικά το εργαλείο της ΕΚΕ. Είτε είναι πολυεθνικές εταιρείες, είτε μεγάλες ελληνικές, ή μικρές και πολύ μικρές, όλες μαζί συμπληρώνουν κάθε χρόνο τόνους καπακιών. Το ίδιο ισχύει και με τα πλαστικά καπάκια στα νοσοκομεία, τα οποία συγκεντρώνοντας τα καπάκια τους, ανανεώνουν το στόλο των αναπηρικών αμαξιδίων τους ή των φορείων τους. Τα έσοδα της ανακύκλωσης που καταλήγουν στην εκπαίδευση επιβεβαιώνουν την χρηστικότητα της κυκλικής οικονομίας. Τα παιδιά και οι ενήλικες παρακολουθούν δωρεάν σεμινάρια πρόληψης κυκλοφοριακής αγωγής. Ο χρηματοδότης είναι η δράση της ανακύκλωσης.

Τα αποτελέσματα είναι πολυεπίπεδα. Αγάπη για το περιβάλλον, μείωση της πλαστικής ρύπανσης, αγορά αναπηρικών αμαξιδίων και ειδικών μηχανισμών με σκοπό τη δωρεάν προσφορά τους, δωρεάν εκπαιδευτικά σεμινάρια πρόληψης κυκλοφοριακής αγωγής με στόχο τη δημιουργία μιας κοινωνίας με λιγότερα τροχαία ατυχήματα. Μέσω όλων αυτών προάγεται ο πολιτισμός, η ποιότητα στην υγεία, η καλυτέρευση στην καθημερινότητα, η μείωση κρατικών δαπανών, η πρόοδος και η εξέλιξη εν γένει του κοινωνικού ιστού.

Καινοτομία & Πρωτοπορία

Η καινοτομία στο πρόγραμμα αυτό στηρίζεται στον τριγωνικό συνδυασμό πολλών και διαφορετικών εκπαιδευτικών εργαλείων, φαινομενικά μεταξύ τους αταίριαστων. Ο συνδυασμός της ανακύκλωσης, της πρόληψης των τροχαίων ατυχημάτων και των παραδόσεων αναπηρικών αμαξιδίων, καθιστά τη δράση μοναδική στο είδος της. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα ανατροφοδοτείται οικονομικά από την εκπαιδευτική δράση της ανακύκλωσης. Τα αποτελέσματα του τριγωνικού συνδυασμού είναι: Α) Εκπαιδεύομαι να ανακυκλώνω Β) ανακυκλώνω, Γ) βιώνω διαδραστικά τα αποτελέσματα της ανακύκλωσης: -περιβάλλον με λιγότερη πλαστική ρύπανση –αγορά αμαξιδίων –εκπαιδευτικά σεμινάρια πρόληψης τροχαίων ατυχημάτων Δ) -αποτελώ μέρος του θετικού κύκλου αποτελεσμάτων –συμβάλω στην καλυτέρευσης της ποιότητας ζωής όλων των ατόμων –δημιουργώ βάσεις για ένα καλύτερο μέλλον.

Η λογική που δομήθηκε το σεμιναριακό πρόγραμμα για τα σχολεία είναι στη βάση του τί ζητάει ένα παιδί και ένας έφηβος να ακούσει. Ο συνδυασμός των animation, με τα διαδραστικά παιχνίδια, τη συζήτηση και τη χρήση ερωτηματολογίων δημιουργεί ένα νέο εκπαιδευτικό εργαλείο, ικανό να κρατήσει την προσοχή των παιδιών αναπόσπαστη.

Το e-learning των ενηλίκων δομήθηκε στη βάση της υπενθύμισης του κώδικα οδικής κυκλοφορίας, της αυτογνωσίας των λαθών, της επισήμανσης καθημερινών πράξεων που ενδεχομένως μπορεί να οδηγήσουν σε ατύχημα, τη συνειδητοποίηση γιατί αποτελώ κακό πρότυπο παιδικού μιμητισμού. Ένα παράδειγμα: Ένα παιδί παίζει στο μπαλκόνι του σπιτιού του. Το σπίτι βρίσκεται εντός του αστικού ιστού σε μια πολυσύχναστη γειτονιά. Το παιδί καθώς παίζει βλέπει κάτω από το μπαλκόνι του δεκάδες αναβάτες σε μηχανές να περνούν τον δρόμο χωρίς κράνος,. Αυτόματα συμπεραίνει, λοιπόν, πώς δεν είναι και τόσο λάθος να οδηγούμε μηχανή χωρίς κράνος, αφού το κάνουν όλοι! Το ίδιο παιδί, μπαίνει στο αμάξι, χωρίς παιδικό κάθισμα, κάθεται όπου θέλει και ο γονέας του, μιλώντας στο τηλέφωνο, αλλάζει ταχύτητες, κορνάρει σε οτιδήποτε δεν του αρέσει και οδηγεί σαν να μην συμβαίνει κανένα λάθος! Τι θα κάνει το παιδί, βάση μιμητισμού, όταν βγει στην οδηγική κοινωνία;

Η πραγματοποίηση της ανακύκλωσης πλαστικών πωμάτων δίνει: α) τη δυνατότητα γνωριμίας με την πραγματική έννοια της ανακύκλωσης, β) τη δυνατότητα να αγοραστεί «ο τρόπος» μετακινήσεις των ατόμων με αναπηρία, γ) να εργαστούν σε ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα πολλοί και διαφορετικοί επαγγελματίες, δ) ταυτόχρονα να εκπαιδευτούν ανήλικοι και ενήλικοι επάνω στον ΚΟΚ ε) όλοι μαζί να συμβάλλουν στη μείωση των τροχαίων, αφού θα έχουν κατακτήσει τις ορθές οδηγικές αξίες, ζ) να μειωθούν τα περιβαλλοντικά κόστη ε) να μειωθούν τα κόστη στη υγεία είτε από τα τροχαία είτε από τη ρύπανση.

Μετρήσιμα Αποτελέσματα

Α)

Στο σύνολο έχουν συγκεντρωθεί και ανακυκλωθεί περισσότερα από 138.888.750 πλαστικά καπάκια ή διαφορετικά 250 τόνοι πλαστικό. Στη δράση της ανακύκλωσης συμμετέχουν περισσότεροι από 175.000 μαθητές δημόσιων και ιδιωτικών σχολείων όλων των βαθμίδων. Η συμμετοχή στην ανακύκλωση των ενηλίκων ξεπερνά τα 100.000 άτομα πανελλαδικά. Υπάρχει αγαστή συνεργασία με 17 Δήμους πανελλαδικά, 33 δημόσιους φορείς και περισσότερες από 500.000 ιδιωτικές επιχειρήσεις.

Β)

Παράδοση 138 αμαξιδίων και ειδικών μηχανισμών. Τα 118 είναι απλού τύπου αμαξίδια (118 x 200€ = 23.600€ αγορά) τα 20 είναι ειδικού τύπου αμαξίδια και ειδικοί μηχανισμοί. Τα 10 από τα 118 αμαξίδια δόθηκαν σε παιδικά νοσοκομεία. Τα 20 από τα 118 δόθηκαν σε νοσοκομεία, κέντρα υγείας, και σε λοιπές δομές υγεία και παραρτήματα ΑΜΕΑ.

Τα υπόλοιπα 88 αμαξίδια δόθηκαν σε ιδιώτες. Οι οικογένειες που απευθύνθηκαν στο φορέα είναι ως επί το πλείστον με περισσότερους έναν ανέργους, κατοικούν σε περιοχές με χαμηλό βιοτικό επίπεδο, ενώ κάποιες αγγίζουν οικονομικά το όριο της φτώχεια. Αρκετές είναι με έναν γονέα ο οποίος καλείται να φροντίσει το παιδί του. Κάποιες οικογένειες χάνουν ένα μέλος τους από θλίψη που μετατρέπεται σε καρκίνο ή σε επιθετικό αυτοάνοσο νόσημα. Ελάχιστες έχουν χαρακτηριστικά εγκατάλειψης του ενός γονέα. Άτομα νεαρής ηλικίας που προέρχονται από τροχαίο ατύχημα και καθηλώθηκαν σε αμαξίδιο τείνουν να ασχολούνται με τον πρωταθλητισμό. Όπως ο παρα-ολυμπιονίκης κολύμβησης Γιώργος Σφαλτός και ο μοναδικός καθήμενος με όρθια ντάμα χορευτής Ντένης Βούλγαρης. Και οι δύο εκπροσωπούν τη χώρα μας σε αγώνες. Το ειδικό ποδήλατο άθλησης και το ειδικό αμαξίδιο χορού στοίχησαν 14.000€.

Από τα 20 τα 15 στοίχησαν 52.500 ενώ τα υπόλοιπα 5 στοίχησαν 34.500€. στο σύνολο έχουν δαπανηθεί 110.600€ για τις αγορές των αμαξιδίων και των μηχανισμών. Τα χρήματα των απλών αμαξιδίων προέρχονται από την ανακύκλωση των καπακιών, ενώ τα υπόλοιπα από ευγενικές δωροθεσίες και events.

Γ)

Έχουν εκπαιδευτεί σε 73 σχολεία, μέσω των σεμιναριακών προγραμμάτων 22.000 μαθητές, 500 εκπαιδευτικοί και 10.000 γονείς. Έχουν ενημερωθεί σε όλη την επικράτεια για το τριγωνικό πρόγραμμα περισσότεροι από 500.000 ενήλικες. Το συνολικό κόστος των μαθημάτων στα σχολεία μέχρι στιγμής είναι 0€! Αυτό συμβαίνει διότι οι εκπαιδευτές είναι εθελοντές.

Δ) Ο Αγάπη για Ζωή δεν έχει λάβει ποτέ κρατική ή ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Τα πάγια έξοδα καλύπτονται από events, bazaar, δωροθεσίες και ένα μέρος της ανακύκλωσης των καπακιών.

Το δίκτυο το εθελοντών σε ευρύτερη μέτρηση είναι όλοι όσοι συγκεντρώνουν καπάκια. Σε μια πιο περιορισμένη κλίμακα μέτρησης (άμεση κάλυψη εθελοντικής προσφοράς) το δίκτυο το εθελοντών είναι 14 άτομα.